Plóman

Kristján Baldursson, einn eiganda Plómunnar.

Það að finna sinn eigin innsta kjarna er mikilvægt. Finna sitt sanna innra sjálf, sem er raunverulegt, sem er algjörlega einlægt og fullkomið.

Líka finna sína innstu þrá og langanir. Hverjar eru mínar helstu óskir og hvað vil ég gera með lífið mitt? Hvað er efst á óskalistanum?

Það er hægt að setja sér markmið og móta óskir sínar. Óskirnar geta tekið á sig myndir í huganum. Að sjá þær síðan rætast er stór hluti af því að þær raungerist.

Það er því mög mikilvægt að hafa háleitar og göfugar óskir, háleitar og göfugar hugsanir og hugmyndir. Það er mjög stórt hlutverk hvers og eins að vinna með sjálfan sig.

Takist manni að breyta sjálfum sér örlítið til betri vegar, er það skref í að breyta heiminum.

Að leita langt yfir skammt. Það er hugtak sem segir að að maður fari stundum yfir lækinn til að ná sér í vatn. Það er mjög táknrænt. Því að á andlega sviðinu er þetta mjög algengt. Þar eltir maður ýmsar kenningar og stefnur frá Gurúum og spekingum. En vel að merkja þetta gildir fyrst og fremst um andlega sviðið. Því auðvitað verður maður að afla sér þekkingar á persónulega sviðinu. Ef maður ætlar að læra stjörnufræði eða Aero Speice Engeneering eða ná sér í prófgáður af einhverju tagi þá verður að afla sér fróðleiks og þekkingar um þau fræði frá bókum og sérfræðingum. En á andlega ópersónulega sviðinu gildir öðru máli.

Þar þarf maður ekki að hengja sig í annarra speki. Þar getur maður sótt sinn eigin fróðleik í sinn  eigin viskubrunn. Og það er líka farsælast. Það er svo auðvelt að elta villu ljós sem aðrir eru að segja manni að fara eftir. Það getur gagnast en alltaf betra að finna og skynja sinn andlega fróðleik frá eigin brjósti. En það tekur auðvitað tíma að byggja sinn innri viskubrunn og hann verður ekki til af sjálfum sér. Hann verður til vegna reynslu manns af lífinu og þegar maður vegur og metur sjálfur allan þann fróðleik sem maður hefur innbyrgt Endar það með góðu safni fróðleiks og  andlegrar þekkingar sem maður getur alltaf leitað í.

Alltaf er mikilvægt að hlusta og ekki túlka allt strax og dæma, heldur láta það koma og fara. Ekki festa sig í dómum og álitsgerð á öllu sem kemur upp í hugann og verður á vegi manns. Það getur verið varasamt að festast í ákveðnum skoðunum og hugmyndum.

Það er líka svo mikilvægt að sýna sjálfum sér vænt um þykju. Sýna sjálfum mér umhyggju. Sýna sjálfum sér kærleika. Sjá sjálfan mig í ljósi. Sjá sjálfan sig í gleði. Sjá  sjálfan sig hamingjusaman. Sjá sjálfan sig hjálpsaman við aðra. Sjá sjálfan sig heilbrigðan á sál og líkama. Og rækta allt það góða í sjálfum sér.

Sýna öllu lífi virðingu.

Sýna öllu lífi kærleika

Sýna öllu umhverfi sínu kærleika.

Ég tel það mikilvægt að skilja á milli persónulega sjálfsins og ópersónulega sjálfsins.”Verið í mér þá verð ég líka í yður” sagði meistarinn. Og líka “Ég er í föðurnum og faðirinn er í mér”. Allt er þetta vísbendingar um ópersónulega sjálfið og það sem stendur í 46. Davíðssálmi :

“Be still and know I am God.”

Það er þess vegna svo mikilvægt að rækta ópersónulega sjálfið og skilja á milli persónulega sjálfsins og ópersónulega sjálfsins.

Að innstilla  sig á cosmisk consciousness, Collective consciousness. Þá opnast mikil vídd og nýr veruleiki. Þá veitist manni innsýn i víðari skilning og meiri raunveruleika.

Meiri fullkomleikam, meiri fegurð. Meiri kærleika.

Þetta ópersónulega sjálf er Guð innra með manni.

Að tengjast Guði er auðvitað alveg frábært og þá er allt hægt, allt mögulegt allt fullkomið,

allt heilbrigt og  allt takmarkalaust. Aldrei efast heldur trúa á  að Guð sé með manni alltaf og leiði alltaf. Trúarsannfæring er því svo mililvæg og skiptir öllu máli.

Efinn er hættulegur. Þegar maður hefur fengið endalausar sannanir.

Þá má maður ekki leyfa sér að efast lengur.

Kærleikur og virðing fyrir öllu lífi. Fegurð, Gleði, Friður og Hamingja.

Að hlusta á sinn innnri fræðara og fara eftir hans leiðbbeiningum er það eina sem maður þarf að gera. Guð í manni sjálfum svíkur aldrei.

 Það er hægt að segja sama boðskapinn með óteljandi mörgum hætti. Thich Nhat Hanh Zen Búddda meistarinn og friðarsinninn  og heimsfræðarinn skrifaði nærri 100 bækur um  Zen Buddisma og lífsstíl og lífsspeki. En rauði þráðurinn í hans fræðslu var alltaf núvitund að vera meðvitaður vera til staðar í núinu.  Vera með sjálfum sér hér og nú.

Og ekki minnst sýna kærleika og samkennd vera meðvitaður um að maðurinn er hluti af náttúrunni og ekkert í náttúrunni eyðist heldur tekur bara breytingum úr einu formi í annað. Dæmi um skýið sem verður regn og síðan gufa og aftur að skýi.

Hugleiðsla er er ekki flótti frá lífinu heldur undirbúnigur til þess að vera raunverulega til staðar í lífinu.

Hugleiðslu iðkun er þess vegna mjög mikilvæg.

Það er mikilvægt að nýta sér sína eigin reynslu og sína þekkingu.

 Ég er ekki hugurinn, ég er eilíf sál. Ég tengi mig við collective cosmisk consciousness. Tengi mig við hinn eina sanna veruleika. Ég hef fengið svo margar vísbendingar að ég þarf ekki að efast lengur. Ég er sannfærður um að innri vitund mín er fullkomin, heilbrigð og takmarkalaus.

Ég hlusta á mína innri vitund. Innri vitundin er endalaus brunnur af fræðslu og guðlegum leiðbeiningum. Ég hlusta og tek á móti kærleiksríkri fræðslu. Tek á móti með þakklæti, tek á móti með fullkominni auðmýkt og fullkominni einlægni.